مریم سعادت درباره سطح آثار این دوره از جشنواره اظهار کرد: از اینکه جشنواره روند خود را ادامه می‌دهد خوشحال است، اما انتظار داشته آثار قوی‌تری به نمایش درآیند. به گفته او، مشخص نیست افت کیفی آثار ناشی از تورم است یا عوامل دیگر، اما تولید آثار قدرتمندتر برای سال آینده ضروری است.
این بازیگر و داور جشنواره تأکید کرد تولید آثار کودک نیازمند شناخت دقیق نیازها و روحیات کودکان است و در جشنواره امسال کمتر با آثاری روبه‌رو شده که به‌صورت تخصصی و با نگاه ویژه به دنیای کودکان ساخته شده باشند.
سعادت با تأکید بر ضرورت تفکیک آثار درباره کودکان از فیلم‌های مناسب تماشاگر کودک گفت: برخی فیلم‌ها موضوعشان کودکان است، اما بهتر است در بخشی جداگانه بررسی شوند؛ زیرا نمی‌خواهد کودکان غمگین شوند یا درگیر مسائل و دغدغه‌های بزرگسالان باشند. او پیشنهاد کرد این آثار در بخش مستقلی داوری شوند تا تفاوت میان فیلم‌های درباره کودک و فیلم‌های مناسب کودک روشن‌تر باشد.
وی در عین حال، بازی‌های کودکان و نوجوانان را از نقاط قوت جشنواره امسال دانست و گفت رقابت میان بازیگران این دوره جدی بوده و همین مسئله انتخاب بهترین‌ها را دشوار کرده است.
داور سی‌وهشتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان با اشاره به فیلم «عروس چشمه» اظهار کرد که بازی همه بازیگران کودک و نوجوان این اثر را دوست داشته و از بازی دانیال جعفری نیز تمجید کرده است. او همچنین شخصیت و بینش این بازیگر نوجوان را از عواملی دانست که می‌تواند به پیشرفت او در مسیر بازیگری کمک کند.
سعادت در بخش دیگری از سخنانش، با اشاره به تلاش‌های صورت‌گرفته در حوزه پویانمایی، پرسید چرا شخصیت‌ها و فضاهای بسیاری از انیمیشن‌های ایرانی به فرهنگ ژاپنی و کره‌ای شباهت دارند و کمتر نشانی از هویت ایرانی در آن‌ها دیده می‌شود.
او معتقد است قصه‌ها و ظرفیت‌های فرهنگی ایران می‌توانند دستمایه تولید انیمیشن‌هایی شاد، جذاب و متناسب با سلامت روان کودکان باشند. به گفته سعادت، حتی آثاری که به سنت‌ها و آیین‌های ایرانی می‌پردازند، لزوماً نباید فضایی ترسناک داشته باشند.
این بازیگر همچنین از نبود موضوع و قصه منسجم در برخی آثار شاد انتقاد کرد و گفت می‌توان فیلمی ساخت که هم سرگرم‌کننده باشد، هم قصه‌ای هدفمند داشته باشد و هم از هویت ایرانی برخوردار باشد.
سعادت در ادامه، درباره بازیگری کودکان در سینما و تئاتر اظهار کرد که کودکان منتخب برای این آثار معمولاً استعداد و توانایی لازم را دارند و اگر بازی آن‌ها ضعیف از کار درمی‌آید، باید شیوه هدایت کارگردان را نیز بررسی کرد.
به گفته او، وقتی کارگردان، دستیاران و اطرافیان هرکدام دستور متفاوتی به بازیگر کودک می‌دهند، او دچار سردرگمی می‌شود و نمی‌تواند مسیر مشخصی را دنبال کند. سعادت تأکید کرد این مسئله در سینما و تئاتر اهمیت دارد، اما در تئاتر به دلیل اجرای زنده و ارتباط مستقیم با تماشاگر، امکان جبران اشتباه کمتر است.
نظر شما